Unsur optik pembelauan ialah sejenis unsur optik dengan kecekapan pembelauan yang tinggi, yang berdasarkan teori pembelauan gelombang cahaya dan menggunakan reka bentuk bantuan komputer dan proses pembuatan cip semikonduktor untuk mengukir struktur langkah atau pelepasan berterusan pada substrat (atau permukaan peranti optik tradisional). Unsur optik pembelauan nipis, ringan, bersaiz kecil, dengan kecekapan pembelauan yang tinggi, pelbagai darjah kebebasan reka bentuk, kestabilan haba yang baik dan ciri penyebaran yang unik. Ia merupakan komponen penting bagi banyak instrumen optik. Memandangkan pembelauan sentiasa membawa kepada batasan resolusi tinggi sistem optik, optik tradisional sentiasa cuba mengelakkan kesan buruk yang disebabkan oleh kesan pembelauan sehingga tahun 1960-an, dengan penciptaan dan kejayaan penghasilan holografi analog dan hologram komputer serta gambarajah fasa menyebabkan perubahan besar dalam konsep. Pada tahun 1970-an, walaupun teknologi hologram komputer dan gambarajah fasa semakin sempurna, masih sukar untuk membuat unsur struktur hiperhalus dengan kecekapan pembelauan yang tinggi dalam panjang gelombang inframerah yang boleh dilihat dan dekat, sekali gus mengehadkan julat aplikasi praktikal unsur optik pembelauan. Pada tahun 1980-an, sebuah kumpulan penyelidikan yang diketuai oleh WBVeldkamp dari Makmal Lincoln MIT di Amerika Syarikat mula-mula memperkenalkan teknologi litografi pembuatan VLSI ke dalam pengeluaran komponen optik difraktif, dan mencadangkan konsep "optik binari". Selepas itu, pelbagai kaedah pemprosesan baharu terus muncul, termasuk pengeluaran komponen optik difraktif yang berkualiti tinggi dan pelbagai fungsi. Dengan itu, ia banyak menggalakkan pembangunan elemen optik difraktif.
Kecekapan pembelauan unsur optik pembelauan
Kecekapan pembelauan merupakan salah satu indeks penting untuk menilai unsur optik pembelauan dan sistem optik pembelauan campuran dengan unsur optik pembelauan. Selepas cahaya melalui unsur optik pembelauan, pelbagai tertib pembelauan akan dijana. Secara amnya, hanya cahaya daripada tertib pembelauan utama yang diberi perhatian. Cahaya daripada tertib pembelauan lain akan membentuk cahaya sesat pada satah imej daripada tertib pembelauan utama dan mengurangkan kontras satah imej. Oleh itu, kecekapan pembelauan unsur optik pembelauan secara langsung mempengaruhi kualiti pengimejan unsur optik pembelauan.
Pembangunan elemen optik difraktif
Disebabkan oleh elemen optik difraktif dan bahagian hadapan gelombang kawalannya yang fleksibel, sistem dan peranti optik sedang berkembang kepada cahaya, pengecilan dan penyepaduan. Sehingga tahun 1990-an, kajian elemen optik difraktif telah menjadi barisan hadapan dalam medan optik. Komponen ini boleh digunakan secara meluas dalam pembetulan bahagian hadapan gelombang laser, pembentukan profil pancaran, penjana tatasusunan pancaran, sambungan optik, pengiraan selari optik, komunikasi optik satelit dan sebagainya.
Masa siaran: 25 Mei 2023